Identyfikacja substancji.
nazwa: NADMANGANIAN POTASU
wzór chemiczny: KMnO4
synonimy: sól potasowa kwasu nadmanganowego
masa molowa: 158,04 g/mol
numer CAS: 7722-64-7
oznakowanie WE: 231-760-3
zastosowanie: uzdatnianie wody, jako odczynnik laboratoryjny
Identyfikacja zagrożeń.
klasyfikacja: O; R8, Xn; R22, N; R50-53
numer indeksowy: 025-002-00-9
UWAGA:
- kontakt z materiałami zapalnymi może spowodować pożar
- działa szkodliwie po połknięciu
- działa bardzo toksycznie na organizmy wodne
- związek silnie utleniający
- powoduje długo utrzymujące się niekorzystne zmiany w środowisku wodnym
Pierwsza pomoc.
Instrukcje postępowania w zależności od drogi narażenia
- kontakt z oczami: przepłukać dużą ilością wody przy szeroko odchylonej powiece.
Skontaktować się z okulistą.
- Kontakt ze skórą: zmyć dużą ilością wody. Zdjąć skażoną odzież.
Jeżeli obrażenia są rozległe zasięgnąć porady lekarza.
- Wdychanie: zapewnić dostęp świeżego powietrza.
Jeżeli poszkodowany poczuje się niezdrowo wezwać lekarza.
- Połknięcie: gdy poszkodowany jest przytomny podać do picia dużą ilość wody. Unikać wymiotów (ryzyko perforacji). Natychmiast wezwać lekarza.
Postępowanie w przypadku pożaru.
Szczególne zagrożenia: produkt jest silnym utleniaczem, może ulegać rozkładowi pod wpływem ogrzewania. Substancja sprzyja powstawaniu pożaru, nie przechowywać razem z materiałami palnymi
Środki gaśnicze: w przypadku pożarów w obecności produktu stosować wodę. Do gaszenia pożaru nie stosować proszków gaśniczych, dwutlenku węgla.
Inne informacje: opary unoszące się w czasie pożaru tłumić wodą - prądami rozproszonymi. Nie dopuścić do przedostania się wody po gaszeniu do wód powierzchniowych i gruntowych.
Środki ochrony indywidualnej dla gaszących pożar: stosować odpowiednią odzież ochronną oraz niezależny aparat do oddychania.
Postępowanie w przypadku niezamierzonego uwolnienia do środowiska.
Środki zapobiegawcze związane z personelem: unikać tworzenia pyłów, nie wdychać pyłów. Unikać zanieczyszczenia substancją. Zapewnić dobrą wentylację w pomieszczeniach zamkniętych.
Środki ochrony środowiskowe: nie dopuścić do dostania się do kanalizacji, wód i gleby
Procedury czyszczenia.
Ostrożnie zebrać na sucho, przekazać do zagospodarowania lub likwidacji. Oczyścić zanieczyszczony teren używając dużych ilości wody.
Postępowanie z substancją i jej magazynowanie.
Obchodzenie się z substancją: podczas stosowania nie jeść, nie pić, unikać kontaktu z substancją, unikać wdychania pyłów, przestrzegać zasad higieny osobistej, stosować odzież i sprzęt ochronny, pracować w dobrze wentylowanych pomieszczeniach.
Magazynowanie: przechowywać w szczelnie zamkniętych pojemnikach w suchych i chłodnych pomieszczeniach. Z dala od substancji palnych, kwasów, nadtlenków, formaldehydu oraz innych substancji łatwo utleniających się
Kontrola narażenia i środki ochrony indywidualnej.
Stosowane środki ochrony osobistej powinny spełniać wymogi Rozporządzenia Ministra Gospodarki Z dnia 21 grudnia 2005r ( Dz. U. nr 259, poz.2173 ).
Najwyższe dopuszczalne stężenia.
NDS - 0,3 mg/m3 ( mangan i jego związki nieorganiczne w przeliczeniu na Mn )
Wg Rozporządzenia MPiPS z dnia 29.11.2002r.; Dz.U.Nr 217, poz.1833 ze zmianami
Zalecenia dotyczące procedury monitoringu zawartości składników niebezpiecznych w powietrzu – metodyka pomiarów :- rozporządzenie MZ z dnia 20 .04.2005r. ( Dz. U. Nr 73, poz. 645 )
Wymagania dotyczące środków ochrony indywidualnej.
Gdy stężenie substancji jest ustalone i znane, doboru środków ochrony indywidualnej należy dokonywać z uwzględnieniem stężenia substancji występującego na danym stanowisku pracy, czasu ekspozycji oraz czynności wykonywanych przez pracownika, na podstawie katalogu "Środki ochrony indywidualnej" wydawanego przez Centralny Instytut Ochrony Pracy. W sytuacji awaryjnej, jeśli stężenie substancji na stanowisku pracy nie jest znane, stosować środki ochrony indywidualnej o najwyższej zalecanej klasie ochrony.
Środki ochrony indywidualnej.
Stosowane środki ochrony osobistej powinny spełniać wymogi Rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 marca 2003r. ( Dz.U. Nr 80, poz.725 ) Ochrona dróg oddechowych: konieczna w przypadku pylenia maska z filtrem klasy P2
ochrona oczu: konieczna - okulary ochronne typu gogle
ochrona rąk: wymagana - rękawice ochronne wykonane z vitonu, neoprenu, polichlorku winylu
ochrona ciała: wymagana - ubranie ochronne z materiałów powlekanych vitonem, butylem
Właściwości fizyczne i chemiczne.
forma: ciało stałe
kolor: fioletowy
zapach: bez zapachu
pH: około 7-9 (20 g/l H2O, 20°C)
temperatura topnienia: > 240 °C
temperatura wrzenia: nie dotyczy
temperatura samozapłonu: nie dotyczy
temperatura zapłonu: nie dotyczy
granice wybuchowości: nie dotyczy
ciśnienie pary: >0,01 hPa (w 20°C)
gęstość: 2,70 g/cm3 (20°C)
ciężar nasypowy: około 1300 - 1600 kg/m3
rozpuszczalność: w wodzie: 64 g/l (20°C), 220 g/l (60°C)
w rozpuszczalnikach organicznych: brak danych
współczynnik podziału n-oktanol/woda: brak danych
Stabilność i reaktywność.
stabilność: substancja stabilna w normalnych warunkach stosowania i przechowywania.
warunki których należy unikać: mocne ogrzewanie
materiały których należy unikać: substancje palne, substancje organiczne, wodoru nadtlenek, hydroksylamina, N, N-dimetyloformamid, glicerol, fluorowodór, siarka, związki amonowe, alkohole, stężony kwas siarkowy, fosfor.
niebezpieczne produkty rozkładu: brak.
silny utleniacz, niebezpieczeństwo wybuchu pyłów.
Informacje toksykologiczne.
ostra toksyczność: LD50 (doustnie szczury): 1090 mg/kg, LD50 (szczur inhalacja): brak danych
brak podejrzeń o działanie rakotwórcze
przy wdychaniu pyłów możliwość obrzęku dróg oddechowych.
działanie toksyczne i inne szkodliwe działanie biologiczne na ustrój człowieka: działa drażniąco na skórę i błony śluzowe. Drogi wchłaniania drogi oddechowe, przewód pokarmowy.
Objawy zatrucia ostrego.
- przy kontakcie ze skórą: oparzenia
- przy kontakcie z oczami: oparzenia, ryzyko zmętnienia rogówki
- przy połknięciu: mdłości, wymioty, ryzyko perforacji przełyku i żołądka
w ciężkich przypadkach owrzodzenia, martwicę, nadżerki w błonie śluzowej.
Informacje ekologiczne.
stężenia toksyczne dla wodnych organizmów zwierzęcych i roślinnych:
toksyczność ryby: Ictalurus punctatus LC50: 0,75 mg/l/96 h, Carassius auratus LC50: 3,6 mg/l/96 h.
posiada właściwości bakteriobójcze.
stanowi zagrożenie dla ujęć wody pitnej.
nie dopuścić do dostania się do wód, ścieków i gleby.
Niszczenie i neutralizacja.
Małe ilości można niszczyć przez rozcieńczenie dużą ilością wody. Duże ilości przerobić na dwutlenek manganu z wykorzystaniem wody utlenionej i powstały produkt przerobić na sole manganawe (chlorek; siarczan; azotan )